هرچه اين قيمتگذاري عميقتر و دقيقتر باشد و به عبارت بهتر، هرچه نگاه فرد افقي برتر و بالاتر را بجويد، توجه او به مسائل كوچك و بيارزش كمتر خواهد شد، و به عنوان مثال همة درگيري او شوري يا بي نمكي غذا و يا نپختن لوبياي خورشت نخواهد بود!!
آري! فرمول زندگي شيرين همان روايت معروف است كه در كتابهاي دبستان ما آمده بود و به پسرك عجول در صف نانوايي آموخته بود كه "هرچه براي خود ميپسندي، براي ديگران هم بپسند و ..."
آيا كسي را ميشناسيم كه اين فرمول را بلد نباشد؟؟ همه بر منبر انذار و تبشير تكيه زدهايم اما منبري كه جزء جزء آن شيطاني است و نفساني! و يك يك ما هنوز شيريني رطب در گوشة زبانمان است و ديگران را منع از خوردن رطب ميكنيم. و البته ما همه در آيات قرآن خوانده ايم كه:
ولكم في رسول الله اسوه حسنه
از اين ها كه بگذريم؛ در زندگي، مرتبة ايمان افراد را ميتوان به ميزان انصاف آنها سنجيد. و فكر ميكنم ميزان انصاف ما هم به قيمتي كه براي خود گذاشتهايم باز ميگردد. به هر صورت اميدوارم سعي كنم تا ديگر بر چنان منبري تكيه نزنم و تا خودم از قيد و بند خويش رهايي نيافتهام ديگران را به تعلقات كوچكشان سركوفت نزنم.
من آنقدر توشه و توان كافي ندارم تا بتوانم به دردها و تبيين درمان آن بپردازم، آنچه در پي آنم تحقق مجالي است تا مشكلات كوچك اما بزرگ! خانواده را به بحث بنشينيم.
انشاءالله
